Bij de aankoop of verkoop van een woning denken de meeste mensen spontaan aan een compromis. Dit is de onderhandse verkoopovereenkomst waarin koper en verkoper zich verbinden tot de overdracht van het goed. Maar er bestaat ook een alternatief.
De wederzijdse koop- en verkoopbelofte
Net zoals de compromis is dit document bindend, maar het verschilt op enkele belangrijke punten:
🔹 Tijd: Bij een compromis moet de notariële akte binnen de 4 maanden volgen, anders zijn er registratierechten verschuldigd. Bij een wederzijdse belofte geldt die termijn niet. Handig als je bijvoorbeeld pas na 6 maanden wil passeren bij de notaris.
🔹 Flexibiliteit: Een wederzijdse belofte laat toe om de optie over te dragen, bv. aan je kinderen of je vennootschap. Zo’n wijziging is niet mogelijk bij een compromis.
🔹 Structuur: In een wederzijdse belofte geven partijen elkaar een optie. De overeenkomst wordt pas definitief zodra de koper die optie licht. Toch is het ook dan bindend, en is de verkoper verplicht mee te gaan.
Vooral voor kopers kan een wederzijdse belofte dus voordelen bieden. Maar omdat het juridisch wél sluitend moet zijn, laat je zo’n document best opstellen door een notaris – zeker als er ook een voorschot of waarborg wordt betaald.